O κόσμος άναψε τη σπίθα. H ομάδα πρέπει να ανάψει τη φωτιά!

Γράφει ο Γιώργος Καρμίρης...

Γράφει ο Γιώργος Καρμίρης...

Υπάρχουν κάποιες εικόνες που δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση. Μιλούν από μόνες τους.

Περισσότεροι από χίλιοι Πανιώνιοι, μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, με υψηλές θερμοκρασίες και δύσκολες καιρικές συνθήκες, βρέθηκαν στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης για την πρώτη ανοιχτή προπόνηση της ομάδας. Δεν ήταν εκεί από περιέργεια. Δεν πήγαν για μια βόλτα. Πήγαν γιατί πιστεύουν. Γιατί έχουν κουραστεί να περιμένουν. Γιατί θεωρούν πως έφτασε επιτέλους η ώρα ο Πανιώνιος να επιστρέψει εκεί όπου πραγματικά ανήκει.

Στη Super League 1.

Η εικόνα στις εξέδρες ήταν ίσως το πιο δυνατό μήνυμα της ημέρας. Οι Πάνθηρες, όπως κάνουν εδώ και δεκαετίες, έδωσαν τον παλμό, δημιούργησαν ατμόσφαιρα και υπενθύμισαν σε όλους τι σημαίνει να φοράς αυτή τη φανέλα. Δεν ήταν μια τυπική προπόνηση. Ήταν μια υπενθύμιση ότι ο Πανιώνιος εξακολουθεί να διαθέτει έναν κόσμο που δεν λυγίζει, που δεν εγκαταλείπει και που θα είναι εκεί όταν η ομάδα τον χρειάζεται.

Και η αλήθεια είναι πως παίκτες και τεχνικό επιτελείο δύσκολα θα μπορούσαν να μείνουν ανεπηρέαστοι από αυτή την υποδοχή. Όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο αντιλήφθηκαν ότι αυτό που έζησαν δεν ήταν συνηθισμένο. Ήταν η απαίτηση μιας ολόκληρης εξέδρας να τελειώσει επιτέλους αυτή η ποδοσφαιρική περιπλάνηση και να επιστρέψει ο Ιστορικός στη φυσική του θέση.

Το μήνυμα, όμως, δεν πήγε μόνο προς τους ποδοσφαιριστές. Πήγε και προς τη διοίκηση.

Και, για να είμαστε δίκαιοι, φαίνεται πως το έχει λάβει. Οι τοποθετήσεις του προέδρου Κώστα Ρούπτσου και του αντιπροέδρου Βασίλη Ψύχα πριν από την προπόνηση δεν άφησαν κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Ίσως για πρώτη φορά ειπώθηκε ξεκάθαρα πως ο «πρωταρχικός και αδιαπραγμάτευτος» στόχος είναι ένας. 

Η άνοδος!

Όχι μια καλή πορεία. Όχι μια αξιοπρεπής παρουσία. Όχι το... «βλέπουμε».

Άνοδος.

Και αυτό ακριβώς θέλει να ακούει ο κόσμος του Πανιωνίου. Γιατί ο Πανιώνιος δεν είναι σύλλογος που μπορεί να συμβιβάζεται με τη Super League 2. Δεν χτίστηκε για να παίζει εκεί. Δεν ανήκει εκεί.

Από εκεί και πέρα, όμως, τα λόγια τελειώνουν.

Από το ρεπορτάζ προκύπτει πως γίνεται εξαιρετική δουλειά στις προπονήσεις. Υπάρχει οργάνωση, υπάρχει πλάνο, υπάρχει ένταση και κυρίως φαίνεται πως ο καθένας γνωρίζει ακριβώς τον ρόλο του. Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζονται οι επιτυχημένες ομάδες.

Το ίδιο αισιόδοξα είναι τα μηνύματα και για το ρόστερ. Ο Πανιώνιος ξεκινάει από πολύ καλύτερη αφετηρία την φετινή σεζόν, σε σχέση με τις δύο προηγούμενες. Επένδυσε σε ποδοσφαιριστές που έχουν αποδείξει την αξία τους. Παίκτες όπως ο Χατζηστραβός, ο Μούργος και ο Μπαΐνοβιτς έρχονται από το επίπεδο της Super League 1. Ο Μάναλης, ο Πέτtας, γνωρίζουν όσο λίγοι τις απαιτήσεις της Super League 2. Ο Αυλωνίτης συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς και φυσικό αρχηγό αυτής της ομάδας, οι ξένοι οι Κράνιτς και Καντέλιο προσθέτουν ποιότητα και λύσεις, ενώ και οι... παλιοί γνωρίζουν καλά τα δεδομένα. 

Στα χαρτιά, πρόκειται για το πιο δυνατό ρόστερ που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια.

Αλλά το ποδόσφαιρο δεν παίζεται στα βιογραφικά.

Δεν παίζεται στα ονόματα.

Δεν παίζεται στα social media.

Παίζεται κάθε Σαββατοκύριακο, μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.

Εκεί θα κριθούν όλοι. Διοίκηση, προπονητής, ποδοσφαιριστές.

Και εκεί θα αποδειχθεί αν αυτό το σύνολο μπορεί να αντέξει την πίεση που συνοδεύει τον Πανιώνιο.

Γιατί φέτος, καλώς ή κακώς, η πίεση θα είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη χρονιά. Και δικαιολογημένα. Ο κόσμος έχει κάνει πολύ μεγάλη υπομονή. Έχει σταθεί δίπλα στην ομάδα σε δύσκολες εποχές, έχει παραμείνει πιστός, έχει ακολουθήσει παντού τον Ιστορικό και συνεχίζει να το κάνει. 

Αυτός ο κόσμος λοιπόν, ο οποίος φέτος πιστεύω ότι και σε ποσότητα πρέπει και θα είναι περισσότερος, ζητάει μόνο ένα.

Να βλέπει μια ομάδα που θα παλεύει μέχρι το τελευταίο λεπτό. Μια ομάδα που θα ματώνει τη φανέλα. Μια ομάδα που θα καταλαβαίνει το βάρος του συλλόγου που εκπροσωπεί.

Η πρώτη ανοιχτή προπόνηση έστειλε το πιο δυνατό μήνυμα της χρονιάς πριν καν αυτή αρχίσει.

Ο κόσμος είναι εδώ.

Πιστεύει.

Στηρίζει.

Περιμένει.

Τώρα δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

Η διοίκηση έκανε τις κινήσεις της (και θα γίνουν κι αλλες). Ο κόσμος έκανε το καθήκον του και δήλωσε ξανά παρών.

Από εδώ και πέρα, η ευθύνη περνά αποκλειστικά στα αποδυτήρια.

Λιγότερα λόγια. Περισσότερη δουλειά. Περισσότερη ψυχή.

Και όταν έρθει η ώρα, όλοι όσοι φορούν αυτή τη φανέλα να αποδείξουν μέσα στο γήπεδο ότι κατάλαβαν τι φώναζαν περισσότεροι από χίλιοι Πανιώνιοι ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα στη Νέα Σμύρνη.

Γιατί φέτος δεν είναι απλώς μια ακόμη χρονιά.

Φέτος η άνοδος δεν είναι επιθυμία. Είναι υποχρέωση απέναντι στην ιστορία αυτού του συλλόγου.

ΥΓ: Η στήριξη του κόσμου πρέπει να μετουσιωθεί και σε αγορά διαρκείας. Όσα περισσότερα, τόσο μεγαλύτερες και οι απαιτήσεις και φυσικά μεγαλύτερη η βοήθεια προς την ομάδα. Εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου.

ΥΓ1: Η νοοτροπία του Χουάν Φεράντο παράδειγμα προς μίμηση για όλους...

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΑΝΙΩΝΙΑ ΕΚΠΟΜΠΗ👇