Άρθρο που μας έστειλε ο Ανδρέας Γιάνναρος...
Η φετινή χρονιά ολοκληρώθηκε χωρίς να υλοποιηθεί ο βασικός στόχος της ομάδας που ήταν η άνοδος. Ή για το πούμε πιο ορθά, ο βασικός στόχος που οριοθετήθηκε μετά και από απαίτηση των οπαδών της. Ο πρόεδρος και ιδιοκτήτης κ. Κωνσταντίνος Ρούπτσος προχώρησε, μετά και την μη ανταπόκριση στο κάλεσμα ενός σοβαρού και αξιόπιστου επενδυτή ή εταίρου, σε συνέντευξη τύπου, όπου παρουσίασε και τα σχέδιά του για την επόμενη χρονιά.
Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, και συγκεκριμένα από την παρουσίαση για την ανακατασκευή του γηπέδου που είχε κάνει ο Κωνσταντίνος Τσακίρης, ξεδιπλώθηκε ένα τόσο φιλόδοξο και συνάμα οραματικό project για την ομάδα και συνολικά για τον σύλλογο. Τόσο σε επιχειρησιακό, όσο και σε επικοινωνιακό επίπεδο, τέθηκαν οι στόχοι , προσδιορίστηκαν τα αίτια και οι προϋποθέσεις για να υλοποιηθούν, ενώ μέσα στο πλαίσιο της αναμόρφωσης της συνολικής εικόνας της ομάδας, ανακοινώθηκε η κατασκευή του νέου προπονητικού κέντρου στο Ελληνικό, μια πληγή ετών που κόστισε χρήματα, κόπωση και δημιούργησε σημαντικά προβλήματα στην διαχείριση της καθημερινότητας και την συνολικής λειτουργίας της. Ενώ για πρώτη φορά από την ανάληψη των διοικητικών καθηκόντων, ο κ.Ρούπτσος έδειξε καλά διαβασμένος και αποφασισμένος για αλλαγές που θα δώσουν την απαιτούμενη ώθηση στην ομάδα, ώστε να κάνει πρωταθλητισμό, αναθεωρώντας και κάποιες δικές του επιλογές και αποφάσεις.
Δηλαδή όλα καλά;; Αυτό θα εξαρτηθεί τόσο απο τον τρόπο που η διοίκηση θα κινηθεί, διορθώνοντας τα κενά, τις ελλείψεις, τον ερασιτεχνισμό με τον οποίο λειτουργούσε κάποιες φορές, καθώς και τις παθογένειες που δεν κατάφερε να υπερβεί τα προηγούμενα χρόνια, όσο και από την συμμετοχή και την ανταπόκριση του κόσμου. Εδώ θα πρέπει να είμαστε σαφείς και ειλικρινείς. Ο Πανιώνιος κόσμος γαλουχήθηκε με διακρίσεις, με τίτλους, με ευρωπαϊκές επιτυχίες, και γενικώς με μια κουλτούρα απαιτήσεων και προσδοκιών, και δύσκολα συμβιβάζεται με την στασιμότητα των μικρών κατηγοριών.
Το πρόβλημα ωστόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι οι υψηλές απαιτήσεις, που καλώς και υπάρχουν και μπολιάζουν την ορατότητα του συλλόγου που τόσο έχει ανάγκη, αλλά η έλλειψη ενός οικονομικού και διοικητικού πραγματισμού που διακατέχει μερίδα του κόσμου και που αφορά την ίδια την βιωσιμότητα του συλλόγου. Η ομάδα πέρασε μια μεγάλη οικονομική κρίση στα πρόθυρα της ολικής καταστροφής, η οπαδική βάση τα τελευταία χρόνια έχει εμφανώς συρρικνωθεί και πολλοί φίλοι της ομάδας, απογοητευμένοι από την αέναη στασιμότητα, έχουν για τα καλά αποστασιοποιηθεί.
Η κριτική στην σημερινή διοίκηση επιβάλεται και κρίνεται αναγκαία, ως προς την υλοποίηση των στόχων. Όχι όμως ως προς τον τρόπο που η διοίκηση θα κινηθεί και θα πάρει αποφάσεις. Οι ομάδες ως ανώνυμες εταιρίες οφείλουν να θέτουν τους στόχους, να προσδιορίζουν τα μέσα, καθώς και την πολιτική που θα συμβαδίζει με την φιλοσοφία και την κουλτούρα του συλλόγου, και ο κόσμος από την άλλη οφείλει να στηρίζει με όποιον τρόπο μπορεί (προφανώς και με διαρκείας που θα πρέπει να είναι αντίστοιχα των προσδοκιών), να ζητάει διαρκή ανάπτυξη και ενίσχυση της ομάδας του, έχοντας όμως πάντα επίγνωση της κατάστασης και των ιδιαίτερων συνθηκών που επικρατούν.
Για αυτό και η λογική που θέλει την ομάδα να διεκδικήσει την άνοδο με όποιον τρόπο, δηλαδή συμμαχώντας με ανθρώπους που λειτουργούν ως πυρήνες εγκληματικής οργάνωσης, στήνοντας παιχνίδια και δημιουργώντας συνθήκες τοξικότητας και βεντέτας, όταν ακόμα περιμένουμε το πόρισμα για τις φωτοβολίδες που θα μπορούσαν να τραυματίσουν κάλλιστα φίλο της ομάδας, έχει δοκιμαστεί και στο παρελθόν, δρώντας ως δορυφόρος και εξαπτέρυγο συγκεκριμένης μεγάλης ομάδας και αποτύχει παταγωδώς.
Εν αντιθέσει, η μόνη ορθολογική και αξιόπιστη επιλογή τόσο για την βιωσιμότητα του συλλόγου, όσο και για την περαιτέρω ανάπτυξή του, δεν είναι άλλη από την χάραξη μιας στρατηγικής που στον πυρήνα της θα έχει το όραμα, τον πρωταθλητισμό ως σαφή και ξεκάθαρο στόχο, και την οικοδόμηση μιας υγιούς και κερδοφόρας οικονομικής πολιτικής, που θα επαναφέρει την ομάδα εκεί όπου ανήκει. Όχι για να καταντήσει ένας αφόρητος επισκέπτης των μεγάλων σαλονιών, που θα συνάπτει συμμαχίες κάθε φορά με τους κερδισμένους των παρασκηνίων, αλλά για να πρωταγωνιστήσει και να οδηγηθεί ξανά στον δρόμο των επιτυχιών και των διακρίσεων. Έτσι όπως ορίζει η ιστορία, η κουλτούρα, το ίδιο το αθλητικό και πολιτιστικό dna, αυτού του μεγάλου συλλόγου.
Δεν υπάρχουν σχόλια