Γράφει ο Αλέξανδρος Προϊστορικός...
Γράφει ο Αλέξανδρος Προϊστορικός...
Η αποχώρηση του Ντράγκαν Νέσιτς και η έλευση του Γιουνούς Οτσάλ στον πάγκο του Πανιωνίου, μεσούσης της σεζόν κι ενώ η ομάδα παραμένει ζωντανή σε όλους τους στόχους, έχοντας ήδη κατακτήσει το Σούπερ Καπ και δείχνοντας γενικά εξαιρετική εικόνα όλη τη χρονιά, είναι λογικό να προκαλεί ερωτήματα.
Ο Νέσιτς, σύμφωνα με την ανακοίνωση, έφυγε σαν φίλος. Είτε η απόφαση ήταν της διοίκησης είτε του ίδιου, αυτό που μετράει τώρα είναι τι επίδραση θα έχει στην ομάδα.
Η εικόνα των τελευταίων εβδομάδων
Η ομάδα διαθέτει αδιαμφισβήτητη ποιότητα και βάθος και ένα all-star σύνολο παικτριών που έχουν κατακτήσει σχεδόν τα πάντα στην καριέρα τους. Παρ’ όλα αυτά, στα τελευταία παιχνίδια οι νίκες δεν έρχονταν με την ίδια άνεση, η επίθεση έμοιαζε κάπως πιο προβλέψιμη και οι αντίπαλοι έδειχναν να διαβάζουν καλύτερα το παιχνίδι της. Ένα μικρό ντεφορμάρισμα μπορεί να είναι φυσιολογικό, συμβαίνει συχνά σε πολλές μεγάλες ομάδες. Ίσως να έπαιξε ρόλο και η κούραση, αν και το ίδιο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό, ωστόσο, με βάση τις υψηλές προσδοκίες του τμήματος, υπήρχε μια αίσθηση ότι μπορεί και καλύτερα από αυτό που αποδίδει στα τελευταία παιχνίδια.
Στον πρώτο ευρωπαϊκό ημιτελικό, παρά την απογοήτευση για το αποτέλεσμα, η διαφορά δεν ήταν χαοτική. Το ποσοστό αποτελεσματικότητας της επίθεσης των δύο ομάδων ήταν κοντά (39%-35%), το ίδιο και η υποδοχή (44%-42% θετική, 22%-17% τέλεια) και διάφορα άλλα επιμέρους στοιχεία (3-2 άσοι, 21-19 οι πόντοι από λάθη αντιπάλου, 6-7 τα λάθη στο σερβίς).
Εκεί που άνοιξε η διαφορά ήταν στο μπλοκ του ΠΑΟ (19-13 οι κερδισμένοι πόντοι από μπλοκ), ειδικά στο κακό για τον Πανιώνιο τέταρτο σετ (7-3). Δεκαεννέα μπλοκ σε τέσσερα σετ είναι πολλά και δείχνουν ότι ο αντίπαλος έχει μάλλον καταλάβει το παιχνίδι σου. Η δε κατανομή των επιθέσεων, με μόλις 20/152 (13%) να περνάνε από τις κεντρικές του Πανιωνίου (21% το αντίστοιχο ποσοστό του ΠΑΟ), ίσως να εξηγεί σε ένα βαθμό και την ανισορροπία στον συγκεκριμένο τομέα.
Το match-up με τον Παναθηναϊκό
Το 0/3 φέτος απέναντι στον ΠΑΟ δεν φαίνεται να είναι σύμπτωση. Και στα τρία παιχνίδια, παρότι δεν φάνηκε μεγάλη απόσταση μεταξύ των δύο ομάδων στη μεγαλύτερη διάρκεια, στα τελευταία σετ το μπλοκ του αντιπάλου «διάβασε» τις επιλογές και περιόρισε την απειλή στο τελείωμα, ενώ ο Πανιώνιος δεν έβρισκε τρόπο να αλλάξει τη ροή του αγώνα.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, αρχίζει να τίθεται το ερώτημα: μπορούμε τελικά να τους κερδίσουμε με το ίδιο αγωνιστικό μοντέλο; Μπορούμε να ξεκλειδώσουμε τον ίδιο αντίπαλο με τις ίδιες ιδέες; Ή χρειάζεται κάποια αλλαγή;
Δεν είναι εύκολο εννοείται να πάρεις τέτοια απόφαση στη μέση της σεζόν κι ενώ όλα τα μέτωπα είναι ανοιχτά. Αλλά όταν κυνηγάς τίτλους, δεν κοιτάς μόνο το αποτέλεσμα του τελευταίου αγώνα, αλλά την τάση και το momentum εναντίον των βασικών σου ανταγωνιστών.
Το timing και το ρίσκο
Η αλλαγή λίγες ημέρες πριν από μια τόσο κρίσιμη ευρωπαϊκή ρεβάνς εμπεριέχει προφανώς ρίσκο. Και η επιλογή ενός νέου προπονητή, το βιογραφικό του οποίου δεν εντυπωσιάζει εκ πρώτης όψεως, κάνει το ρίσκο να φαίνεται μεγαλύτερο.
Από την άλλη, δεν είναι σπάνιο σε τέτοιες στιγμές να επιλέγεται μια αλλαγή που μπορεί να «σοκάρει» και να αναζωογονήσει την ομάδα ψυχολογικά και αγωνιστικά. Και ο Οτσάλ προέρχεται από ένα πρωτάθλημα σαφώς ανώτερο του Ελληνικού, ενώ στο σύντομο πέρασμά του από τη χώρα μας κατέκτησε το Κύπελλο και τερμάτισε τέταρτος με την ΑΕΚ, την οποία ανέλαβε στη διάρκεια της σεζόν. Ταυτόχρονα, είναι προφανώς και για τον ίδιο μεγάλη ευκαιρία να αποδείξει πράγματα σε μια ομάδα με αθλήτριες υψηλού επιπέδου και μεγάλους στόχους.
Η δε διοίκηση έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου με τις επιλογές και τις επιτυχίες της τα τελευταία χρόνια και είναι λογικό να πιστεύει κανείς ότι έχει σοβαρούς λόγους να εμπιστευτεί τη μεγάλη της επένδυση στα χέρια του.
Σε κάθε περίπτωση, τόσο ο ίδιος ο Οτσάλ, όσο και συνολικά οι τελευταίες κινήσεις της ομάδας, θα κριθούν όπως πάντα στο γήπεδο. Ξεκινώντας από τη ρεβάνς της Τετάρτης αλλά κυρίως, καθώς σε 2 μέρες δεν γίνονται θαύματα, στο Final-4 του κυπέλλου και στα play-off του πρωταθλήματος.
Η ρεβάνς με τον Παναθηναϊκό
Το 3-1 του πρώτου αγώνα δεν είναι ανυπέρβλητο. Τα στοιχεία που καθόρισαν το αποτέλεσμα ήταν κυρίως το μπλοκ και η διαχείριση μετά το οριακό δεύτερο σετ, αλλά και τα πολλά λάθη που παραδέχτηκαν οι ίδιες οι παίκτριες στις δηλώσεις τους. Μια καθαρή νίκη και ένα χρυσό σετ είναι δύσκολο σενάριο, αλλά όχι απίθανο για αυτή την ομάδα.
Το γεμάτο Βαρίκας μπορεί να δώσει ώθηση, όμως η πρόκριση θα εξαρτηθεί από τις παίκτριες στο παρκέ. Αν αλλάξει η επιθετική κατανομή, αν το αντίπαλο μπλοκ δεν έχει το ίδιο εύκολο έργο, αν η ομάδα δείξει συνοχή και καθαρό μυαλό στις αποφάσεις της, τότε η αλλαγή θα έχει έρθει την κατάλληλη στιγμή. Αν η ομάδα παρουσιάσει την ίδια εικόνα, η συζήτηση θα παραμείνει ανοιχτή.
Το στοίχημα από εδώ και πέρα
Σε μια σεζόν που ξεκίνησε με τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του γυναικείου βόλεϊ του Πανιωνίου και συνέχισε με ακόμα μεγαλύτερες προσδοκίες στη συνέχεια, κάθε απόφαση θα κριθεί στα αποτελέσματα, ειδικά στα μεγάλα παιχνίδια που είναι μπροστά μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που μετράει για τον φίλαθλο είναι να βλέπει την ομάδα του ζωντανή, μαχητική, συγκεντρωμένη και έτοιμη να διεκδικήσει μέχρι τέλους τους στόχους της.
Το έχουμε ξαναπεί: (και) η φετινή χρονιά είναι ούτως ή άλλως ήδη επιτυχημένη. Κι αυτό γιατί ποτέ οι συντελεστές αυτής της ομάδας δεν έριξαν λευκή πετσέτα, ούτε αποδέχτηκαν καμία ήττα. Ο Πανιώνιος συνεχίζει να διεκδικεί και ο κόσμος του οφείλει να σταθεί δίπλα του μέχρι το τέλος της διαδρομής, ακριβώς όπως το έχει κάνει τη φετινή χρονιά σε όλες τις διοργανώσεις, με πρώτο σταθμό τον δεύτερο ημιτελικό του Challenge Cup, αυτή την Τετάρτη στις 19:00, σε ένα «φλεγόμενο» Ανδρέας Βαρίκας.
Δεν υπάρχουν σχόλια