Τα χαμόγελα, αυτοί που ξεχώρισαν και η απογοήτευση της εξέδρας!

Γράφει ο Γιώργος Καρμίρης... Ο Ιστορικός επέστρεψε στις νίκες στην αναμέτρηση με τον Λεβαδειακό και μαζί επέστρεψε το χαμόγελο σε παίκτες...

Γράφει ο Γιώργος Καρμίρης...

Ο Ιστορικός επέστρεψε στις νίκες στην αναμέτρηση με τον Λεβαδειακό και μαζί επέστρεψε το χαμόγελο σε παίκτες, τεχνικό τιμ, διοίκηση και φιλάθλους!

Μετά από επτά αγώνες οι παίκτες του Δημήτρη Ελυθερόπουλου κατάφεραν να φέρουν την ομάδα ξανά στον δρόμο των επιτυχιών.

Εκτός, όμως, από τους τρεις βαθμούς, ο Πανιώνιος μπόρεσε να επανέλθει και στις καλές εμφανίσεις. Σωστή αμυντική λειτουργία, πλάνο στο παιχνίδι, κάτω η μπάλα και γενικότερα οι κυανέρυθροι κόντρα σε έναν πολύ δυνατό αντίπαλο απέδωσαν καλό ποδόσφαιρο, το οποίο φυσικά και συνδυάστηκε με τη νίκη.

Ο Τόσκας και ο Παναγιωτούδης

Ο Δημήτρης Τόσκας δείχνει από παιχνίδι σε παιχνίδι πως προσαρμόζεται όλο και περισσότερο στην ομάδα.

Στο ματς με τον σύλλογο της Λιβαδειάς έκανε χωρίς αμφιβολία το καλύτερο του παιχνίδι με την φανέλα του Πανιωνίου.

Πολύ δυνατός στις προσωπικές μονομαχίες, σωστές τοποθετήσεις και πολύ καλή συνεργασία με τον -επίσης- εξαιρετικό Τάσο Αυλωνίτη.

Ο παίκτης-αποκάλυψη, όμως, κατά τη γνώμη μου ήταν ο Κώστας Παναγιωτούδης. O 18χρονος μέσος πέρασε στον αγωνιστικό χώρο στο 6ο λεπτό -στην θέση του τραυματία Ανδράλα- και πραγματικά "όργωσε" τον χώρο της μεσαίας γραμμής.

Πολύ τρέξιμο, θετικός ανασταλτικά, ενώ δοκίμασε και δύο φορές το πόδι του έξω από την περιοχή του Λεβαδειακού, με το πρώτο σουτ να σταματάει στο δεξί κάθετο δοκάρι (σ.σ. μετά έρχεται το γκολ του Σάμαρη) και το δεύτερο να περνάει λίγο άουτ.

Ο Σάμαρης και ο... αρχηγός! 

Ο Ανδρέας Σάμαρης πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση. Πολύ καλό κράτημα της μπάλας, όμορφες ατομικές ενέργειες και φυσικά ένα εντυπωσιακό γκολ.

Βοήθησε την ομάδα τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά και έδειξε να παίζει πιο ελεύθερα με τον Παναγιωτούδη στο πλευρό του.

Αποτελεί χωρίς αμφιβολία έναν από τους πιο φορμαρισμένους παίκτες του Ιστορικού.

Και τώρα ερχόμαστε στον μεγάλο αρχηγό του Πανιωνίου. Ο Φανούρης Γουνδουλάκης είχε πολύ καλή παρουσία στο παιχνίδι, με αποκορύφωμα βέβαια το χρυσό γκολ που σημείωσε.

Ο έμπειρος μέσος, ο οποίος έχει δεχθεί έντονη -και σίγουρα όχι δίκαιη- κρητική από μερίδα οπαδών του Ιστορικού, ποτέ δεν είπε μεγάλα λόγια, δούλεψε σκληρά και επέστρεψε ξανά στις καλές εμφανίσεις.

Ο Γουνδουλάκης εδώ και δέκα αγωνιστικές σεζόν φοράει την κυανέρυθρη φανέλα και το μόνο σίγουρο είναι πως την έχει σεβαστεί και με το παραπάνω. Οπότε αν μη τι άλλο, πρέπει και όλοι οι φίλοι του Ιστορικού να τον σεβαστούν και να τον αντιμετωπίσουν όπως ακριβώς του αξίζει!

Ούτε χίλιοι;

Μέσα στα θετικά του παιχνιδιού με τον Λεβαδειακό, υπήρχε και κάτι το πολύ αρνητικό. Αναφέρομαι στην απογοητευτική εικόνα της εξέδρας.

972. Τόσα εισιτήρια κόπηκαν. Σε ένα ματς που είχε χαρακτηριστεί απ' όλους ιδιαίτερα κρίσιμο για την ομάδα.

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι είμαστε μόνο τόσοι. Αλήθεια, η πανιώνια διαφορετικότητα που αναφέρουμε συνεχώς υπάρχει ή απλά έχει μείνει στα λόγια. Όλα αυτά περί αγάπης στον Ιστορικό, χωρίς να μας νοιάζουν  τα Κύπελλα, τα Πρωταθλήματα κλπ κλπ, που πήγαν; Μάλλον πρέπει να αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε ότι οι πραγματικοί ΠΑΝΙΩΝΙΟΙ, που είναι πάντα στο πλευρό της ομάδας στα δύσκολα και στις βροχές είναι αυτοί οι περίπου 1.000 άνθρωποι!