Δεν ήθελε πολύ. Μια ήττα εκτός προγράμματος από τον Φωστήρα, έστω κι αν δεν σήμανε τον αποκλεισμό (μια και, ευτυχώς, υπάρχει και ρεβάνς) ...
Δεν ήθελε πολύ. Μια ήττα εκτός προγράμματος από τον Φωστήρα,
έστω κι αν δεν σήμανε τον αποκλεισμό (μια και, ευτυχώς, υπάρχει και ρεβάνς)
ήταν αρκετή για να αρχίσει η γκρίνια από τους οπαδούς που φημίζονται όσο κανείς
άλλος για αυτό το χαρακτηριστικό. Τους δικούς μας!
"Μα καλά, δικαιολογείς την ομάδα και πάλι;" θα
πείτε, γκρινιάρηδες και μη. Προφανώς και δεν υπάρχει δικαιολογία για το
αποτέλεσμα. Μην παρεξηγηθώ. Παίξαμε, λέει, με αναπληρωματικούς. Αλλά ποιοι
είναι οι βασικοί; Πιτσιρίκια τα οποία φέτος άρχισαν να παίζουν (Κούρος,
Σπυρόπουλος, Αυλωνίτης), έμπειροι που δεν είναι ακριβώς οι αγαπημένοι της
κερκίδας (Φανούρης, Ρόβας, Αραβίδης) και ένας ξένος που ακούει τα σχολιανά του
ακόμα και όταν παίζει καλά (Οκόγιε). Αν τα βάλουμε κάτω, ορισμένοι από αυτούς
που έπαιξαν στον Ταύρο έχουν περισσότερη εμπειρία από εκείνους που
αντικατέστησαν. Εννοείται πως δεν θέλω να επικρίνω κανένα από τα παιδιά αυτά
για την ήττα, απλώς θέλω να υπενθυμίσω με τι "όπλα" έχει επιτελεστεί
αυτό το θαύμα που ζούμε στο πρωτάθλημα.
"Σωστά όλα αυτά, αλλά ακόμα κι έτσι δεν μπορούμε να
νικήσουμε μια ομάδα Γ' Εθνικής;", θα πείτε. Ε, αν τα βάλουμε κάτω, το
έμψυχο δυναμικό μας δεν είναι και πολύ καλύτερο από αυτό μιας καλής ομάδας
τρίτης κατηγορίας, όπως ο Φωστήρας. Το ότι πάμε τόσο καλύτερα του αναμενομένου
στο πρωτάθλημα, είναι αποτέλεσμα της καλής χημείας μεταξύ κάποιων παικτών στο
γήπεδο, της καλής ψυχολογίας που έφεραν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα και του
καλού κλίματος μες στα αποδυτήρια. Και, αν ρωτάτε εμένα, πιστεύω ότι η ομάδα
μπορεί να συνεχίσει την καλή πορεία και να διεκδικήσει ακόμα και την είσοδο
στην πεντάδα! Μόνο και μόνο επειδή είναι έτσι οι συνθήκες του φετινού
πρωταθλήματος, όχι επειδή έχουμε ρόστερ που να συγκρίνεται με αυτό που είχαμε
άλλες χρονιές.
Αυτό που θέλω να πω, λοιπόν, είναι να μην ξεφεύγουμε και να
είμαστε ευχαριστημένοι με αυτό που έχουμε. Τελείωσε ο Νοέμβριος και όχι απλώς
είμαστε (ουσιαστικά) ήδη σωμένοι, αλλά βρισκόμαστε και στην 4η θέση της
βαθμολογίας, έχοντας περάσει με επιτυχία τα περισσότερα crash test που θα έκριναν αν η έως
τώρα πορεία ήταν... σαπουνόφουσκα. Η πρώτη, ουσιαστικά,
"ανορθογραφία", ήρθε την Τετάρτη στον Ταύρο αλλά και πάλι, έχουμε τη
ρεβάνς στη Νέα Σμύρνη για να τη διορθώσουμε.
Αλλά εμείς οι Πανιώνιοι είμαστε τρελοί. Μπορεί να νικήσουμε
την Κυριακή τον Παναθηναϊκό και όχι μόνο να ξεχάσουμε ό,τι έγινε στο Κύπελλο,
αλλά να αρχίσουμε πάλι να μιλάμε για Τσάμπιονς Λιγκ! Το ματς είναι δύσκολο,
ειδικά μετά τα όσα έγιναν στα Χανιά αλλά και λόγω της... παράδοσης που έχουμε
με τους διαιτητές όταν υποδεχόμαστε το "τριφύλλι". Για κάποιον λόγο,
όμως, είμαι αισιόδοξος ότι όλα θα (μας) πάνε καλά.
Άρθρο του Ορφέα Μπουρνόβα στην Κυανέρυθρη Πλατεία
Δεν υπάρχουν σχόλια