adsensetop_check

  • ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

    Τετάρτη, Μαρτίου 08, 2017

    «Κυανέρυθρη» ουτοπία...

    ΑΠ’ ΤΑ ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ - Mάκης Διόγος

    *** Κυανέρυθρα αδέρφια καλημέρα. «Θα 'τανε κάποια Κυριακή, κάποια Δευτέρα. Σε κάποιο ποίημα του Λόρκα, στους πίνακες του Ριβέρα. Στη θάλασσα του Χικμέτ, στα λόγια του Γκαλεάνο. Και πριν καλά καλά σε βρω πάντα σε χάνω. Θα 'τανε καθημερινή, μπορεί και αργία. Πλακάτ, πανό, «κράτος κλειστόν» και απεργία. Σε κάποιο στίχο του Άκη Πάνου, ή του Ρασούλη που φωνάζει Κι όμως αλλάζει Κεμάλ, κι όμως αλλάζει…». Με τον στίχο από την «γιορτή της ουτοπίας» των Social Waste αρχίζω τη στήλη μου γιατί αυτό που συμβαίνει στον Πανιώνιο δεν είναι παρά μια ποδοσφαιρική… ουτοπία. Δεν μετράνε οι νίκες, οι ήττες ή οι ισοπαλίες. Οποιος είναι εκτός «κυανέρυθρης» οικογένειας δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει κάθε σαββατοκύριακο στις εξέδρες. Οι πιο «αστείοι» είπαν ότι πανηγυρίσαμε την ισοπαλία με την ΑΕΚ. Που να ξέρουν ότι αυτό που συμβαίνει φέτος στα εντός έδρας ματς του Πανιωνίου, να μένουν δηλαδη οι "Πάνθηρες" (και όχι μόνο...) μετά τη λήξη ΟΛΩΝ των αγώνων, να συνεχίζουν το τραγούδι και να βγαίνουν οι παίκτες για ενα ακόμη χειροκρότημα το κάνουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια οι οπαδοί της FC St. Pauli. Τι να κάνουμε; Οι «Πάνθηρες» δεν υπέκυψαν ΠΟΤΕ και σε ΚΑΝΕΝΑΝ «πρόεδρο», «ισχυρό άντρα», «σωτήρα». ΠΟΤΕ! Είναι πάντα εκεί στη θύρα 3 και τραγουδούν για το κόκκινο & το μπλέ!

    *** Συνεχίζουμε αδέρφια. Μέχρι να βρούμε ουρανό. Ρώτησαν κάποτε. -Τι είναι η Ουτοπία; «Κάτι που όταν το πλησιάζεις ένα βήμα απομακρύνεται δυο, όταν το πλησιάζει δυο, απομακρύνεται τέσσερα…». – Και τότε τι νόημα έχει; «Σε κάνει να προχωράς…». Αυτό είναι ο Πανιώνιος για μας…

    *** Για το ματς της Δευτέρας θα μου επιτρέψετε να «αντιγράψω» το κείμενο του Ακη, του γνωστού και ως BR FUN_ATIC. Περιγράφει ακριβώς ότι νιώσαμε, διαβάστε: «Βγαίνοντας από το σπίτι το απόγευμα της Δευτέρας, καταλάβαινα ότι η συγκεκριμένη, δεν θα έμοιαζε με κάθε άλλη μουντή και βαριεστημένη Δευτέρα του χρόνου. Ήταν μια μέρα γιορτής για την ομάδα και την τοπική κοινωνία. Κόσμος κατέβαινε στο γήπεδο, με σημαίες, με κασκόλ και ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη. Γονείς με παιδιά, νέοι αλλά και μεγαλύτεροι σε ηλικία που περίμεναν περισσότερα από 40 χρόνια για να ξαναδούν την ομάδα τόσο ψηλά. Κλίμα χαράς και αισιοδοξίας κόντρα στην μουντή καθημερινότητα. Όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι το γήπεδο. Μια μεγάλη λαϊκή γιορτή.

    *** Τα ίδια και μέσα στο γήπεδο. Κατάμεστο. Κόσμος μέχρι και στα σκαλιά περίμενε την είσοδο της ομάδας. Εκείνο το λεπτό που ξεχνάς κάθε τι που σε βαραίνει φωνάζοντας, όταν δεις τον πρώτο παίκτη μας να βγαίνει, «έλα μωρή Πανιωνάρα».

    *** Στις πρώτες μπαλιές η ομάδα μπαίνει δυνατά. Παλικαρίσια. Δείχνει να θέλει πολύ τη νίκη. Για τον κόσμο, για την ιστορία, ως βάλσαμο για τις πίκρες ετών. Αργότερα το άγχος λυγίζει τους παίκτες. Ίσως να μην μπορούν να διαχειριστούν την πίεση και την προσμονή του κόσμου. Χάσαμε το κέντρο και όλοι ανησυχούν. Έρχεται το εις βάρος μας γκολ από λάθος δύο παιδιών που πρόσφεραν πολλά όλη τη χρονιά. Ο κόσμος πέφτει. Στεναχωριέται. Σκέφτεται ότι μάλλον ήταν μέχρι εδώ. Κοιτάει τον άγνωστο διπλανό του. Τον φίλαθλο της ΑΕΚ που νομίζει ότι κανείς δεν τον κατάλαβε. Δεν θα σου κάνουμε τη χάρη…Δεν θα φύγεις χαρούμενος από τον Ναό φιλαράκο…

    *** Τελευταίο καταφύγιο τα γούρια. "Να αλλάξουμε θέσεις παιδιά". "Να αλλάξει η τύχη". Ξεκινάει το δεύτερο ημίχρονο και κάτι αλλάζει. Το κέντρο ξανά δικό μας. Οι παίκτες μας το θέλουν. Μπορούν. Σέντρα, ο Μασούρας στον ουρανό και ο κόσμος στον παράδεισο… Πάμε και για το δεύτερο. Για την ανατροπή… Η μπάλα, η γλυκιά πόρνη ερωμένη δεν θα μας κάνει τη χάρη. Δεν πειράζει… Η μαγεία είναι το ταξίδι…

    *** Οι πάνθηρες πανηγυρίζουν στην 3, τα παιδιά έξω από την 5, παρέες σε ταβέρνες, συνθήματα στους δρόμους, κόρνες από τα αυτοκίνητα. Η δικαίωση του φτωχού, του αδικημένου, του πατέρα που για χρόνια καμάρωνε τον γιο του στις υποδομές, με βροχές και κρύο, για να τον δει στην πρώτη ομάδα.
    *** Δεν ξέρω ποιος είναι ο στόχος. Δεν ξέρω που είναι η οροφή. Αυτό που ξέρω είναι ότι η συγκεκριμένη ομάδα μας δίνει χαρά. Μας δίνει ελπίδα. Μας αλλάζει τη ζωή και την καθημερινότητα. Το σύνθημα «γιατί μονάχα η Πανιωνάρα μου ομορφαίνει τη ζωή» τελικά δικαιώνεται. Πολλά συγχαρητήρια σε όλους και υπομονή μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Μέχρι την επόμενη γιορτή».

    *** Ένα μεγάλο μπράβο στην ομάδα χαντμπολ που αν και «ξεριζωμενη» από την φυσική της έδρα, τη Νέα Σμύρνη κάνει εξαιρετική πορεία. Ελπίζω η φετινή σεζόν να είναι η τελευταία που η ομάδα χαντμπολ αγωνίζεται μακριά από τη Νέα Σμύρνη. Ο ερασιτέχνης και ο δήμος της πόλης πρέπει να κάνουν ότι πρέπει για να στεγαστεί η ομάδα.

    *** Σας χαιρετώ. Πάντα στο makisdiogos@gmail.com περιμένω απόψεις, αντιρρήσεις, καταγγελίες! Μην ξεχνάτε ο Πανιώνιος γράφει ιστορία, δεν την αντιγράφει! Keep the Faith!




    • Disqus
    • Facebook

    0 ΣΧΟΛΙΑ:

    Δημοσίευση σχολίου

    Item Reviewed: «Κυανέρυθρη» ουτοπία... Rating: 5 Reviewed By: panionia nea
    Scroll to Top